آمار

شما اینجا هستید

ذبح عظیم

تحلیلی پیرامون قیام تاریخی امام حسین (ع)
قسمت سی و هفم:  حزب اموی از کوفه چه می خواهد؟

ذبح عظیم

 حزب اموی از کوفه چه می خواهد؟

نکته؛ طبق نقل برخی از مورخین یک سوم جمعیت کوفه را شیعیان کوفه تشکیل می دادند هرچند در امار شیعیان در اقلیت به حساب می آمدند ولی در نسبت به احزاب موجود در کوفه، می توان گفت قوی ترین حزب برای شیعیان کوفه بوده است....
متن
کوفه در زمان عمر و عثمان گرایش¬هاي سیاسی خاصی نداشت، چرا که تأسیس آن در سال 17 هجري به دستور عمر جهت تسهیل نبرد با ایران بوده است،(1)  از این رو کوفه به عنوان یک پادگان نظامی شاهد مهاجرت قبایل متعدد و متفاوت به خود بوده است. از نوع این مهاجرت هايي که به یک منطقه ی کاملاً نظامی انجام مي شود، می توان به اهدافِ اصلي اولیه ی این قبایل مهاجر كه همان کسب غنیمت و موقعیت بود، پی برد هر چند بعدها به واسطه ی حاکمیت افرادی چون عمار(2)  بر کوفه مهر و محبت به علی و خاندان علی در کوفه تا اندازه ای نهادینه شد. ولی نطفه و اساس گرایش ها و جریان هاي سیاسی بعد از قتل عثمان کلید خورد، هر چند این خون در مدینه بر روی زمین ریخت، ولی پیراهن آغشته به این خون تمام مناطق اسلامی را درگیر خود ساخت و همین فتنه که توسط جریان اموی، برنامه¬ریزی و آغاز شده بود؛ شروعي براي شكل¬گيري جریان¬هاي انحرفي دیگر هم چون جریان جمل، قاعدین، خوارج و... بود كه به واسطه ي اين فتنه بزرگ كه مطابق گفته ي حضرت علي(ع) از سوي جريان اموي مديريت مي¬شد، پاي به جهان اسلام باز کرد.(3)
جریان اموی، برای رسیدن به اهدافش و جایگزین کردن نظام سلطنتی اموی به جای نظام خلافت،(4)  ناچاراً باید مقابل حضرت علی(ع) قرار می گرفت و از سویی دیگر حضرت علي(ع) برای پاک کردن خون پیراهن عثمان و چرک و عفونت جریان اموی باید با دو جنگِ جمل و صفین مواجه می شد، در این بین، و از دل این جنگ ها و برخوردها جرقه ی شکل¬گیری جریان¬هاي انحرافي هم چون؛ قاعدین (اهل احتیاط)، آل زبیر، خوارج و.... نیز زده شد. به عنوان نمونه گروهی بعد از صفین خارجی مذهب شدند، که به هیچ کدام از جریان¬ها و احزاب غالب و شاخص آن روز نپیوستند. طوری که حتی در برخی از مقاطع و یا اکثر مواقع به مخالفت با این جریان های شاخص می¬پرداختند. مثلاً آن¬ها با جریان عثمانی اموی خلافت، مخالفت می¬کردند و در هر فرصتی سعی می¬کردند که ضربه ای بر آن وارد کنند، همان طور که با جریان علوی شیعی، ديگر حزب با نفوذ منطقه، نیز مخالفت می ورزیدند.
نتیجه؛ جریان اموي كوفه، حزب و گروهی بودند که از هواداران و پیروان خاندان اموی به حساب مي آمدند. هر چند در كوفه در اقلیت بودند امّا جرياني صاحب نفوذ و تأثيرگذار بودند که به ویژه از سال چهل هجری ( شهادت علی ع) تا سال شصت هجری با تطمیع و تبلیغ دستگاه معاویه جذب و جلب (تقويت) شده بودند. بخشی از سران و بزرگان قبایل كوفه از این دسته و جريان بودند، کسانی چون؛ عمّاره بن عقبه، عبدالله بن مسلم، عمرو بن حجاج زبیدی، عمرو بن حریث، مسلم بن عمرو باهلی و یزید بن حرث از آن جمله اند. که در عاشورای سال 61 و پیش از آن در جریان قیام مسلم حضور و جایگاه آنان بارز و برجسته است.

[1] . محمد بن جریر طبري، همان، ج4، ص40.

[2] . عمار پس از سعد بن ابي وقاص، در سال21-22 حاكم كوفه شد).

[3] . ابن ابي الحديد، همان، ج 15، ص 84، نامه 10.

[4] .  ابوالحسن علی بن محمد ابن اثیر، همان، ج3، ص506، چنين شيوه حكومتي براي آينده مسلمين به ارث ماند و نه تنها بني عباس و فاطميان در مصر، بلكه حتي در ايران نيز از دوره صفويه به بعد همين شيوه به عنوان تنها شيوه حكومت باقي ماند.

پژوهشگر: وحید متشکر

انتهای پیام/14

+1
0
-1
تلگرام طاووس بهشت

دیدگاه جدیدی بگذارید