آمار

شما اینجا هستید

حج ناتمام

تحلیلی پیرامون قیام تاریخی امام حسین (ع)
قسمت هشتم: نظر شما در مورد محمد حنفیه چیست؟

سوال؛ نظر شما در مورد محمد حنفیه چیست؟

نکته؛ شما محمد حنفیه را چگونه شخصیتی یافته اید؟ آیا همانگونه که در فیلم مختار به نمایش درآمد ؛ شخص سنگین وزنی که به دلایلی هم چون زانو درد و کهولت و نابینایی زمین گیر نیز شده است. یا آنکه با تحلیل تاریخ اسلام او را جزو فعالان سیاسی و نظامی و شخصیتی تیز و زبر و زرنگ یافته اید؟

متن
در متون تاریخی آمده است ، حضرت علی (ع) در صفین نگران کشته شدن محمد بود از این رو خود با عبیدالله بن عمر تن به تن نبرد کرد. 4 درباره زندگی او پس از شهادت پدرش گزارش چندانی در دست نیست. به طور طبیعی او در کنار برادرانش حسنین (ع) قرار داشته و موضع مخالفی از او گزارش نشده است. در منابع آمده است که امام حسن(ع) به محمد و امام حسین(ع) وصیت کرد که حسین(ع) محمد را بخواهد و محمد یاور حسین(ع) باشد. 5 هنگامی که کوفیان از او خواستند که قیام کند، محمد خودداری کرد و مسئله را با برادرش در میان گذاشت.6
ابن سعد در میان مورخان از او به عنوان کثیر العلم و ورع یاد کرده است. 7 طبری نیز در توصیف او مطالبی دارد.8  گویا مورخانی هم چون ابن سعد، صفت ورع را برای افرادی به کار می¬بردند که در مسائل سیاسی دخالت چندانی نداشتند. نویسنده طبقات اعتقادی را به محمد نسبت می¬دهد مبنی بر این که او هیچ یک از طرف های درگیر پس از رسول خدا(ص) حتی پدرش را اهل نجات نمی¬دانسته است9،  در حالی که این موضع با حضورش در جنگ جمل و صفین و دیگر مواضع او در درگیری¬های سیاسی سازگاری ندارد( این نشان از آن دارد که ایشان شخصیتی سیاسی آن هم از نوع فعال داشته است). در حالی که همین نویسنده گزارش می¬کند محمد اظهار علاقه می¬کرد که جانش را برای شیعیان فدا کند و اعتقاد داشت رفتار امویان از شمشیر مسلمانان موثرتر خواهد بود.
نتیجه؛ پیشینه رفتاری و سبک زندگی سیاسی، اجتماعی و نظامی او (نخبگان زمانه امام)نشان از یک نوع از سبک زندگی می باشد که ما می توانیم از آن سیره ی نخبگانی و یا به زبان کاربردی یاوران اصیل و حقیقی ولایت را استخراج کنیم.

[4] . نصر بن مزاحم منقری، همان، ص300.

[5] . ابن قتیبه دینوری، همان، ص221.

[6] . اسماعیل بن عمر ابن کثیردمشقی، همان، ج 8، ص 161.

[7] . محمد بن سعد، همان، ج 5، ص 68.

[8] . «و کان فاضلاً دیناً ذا علم جم و ورع»؛ محمد بن جریر طبری، همان، ج 11، 628.

[9] . محمد بن سعد، همان، ج 5، 69.

پزوهشگر: وحید متشکر

+1
0
-1
تلگرام طاووس بهشت

دیدگاه جدیدی بگذارید